Donderdagavond 16 april sinds hele lange tijd er weer op uit geweest met een voormalig fotomaatje. In het hele land lijken de tuilpenvelden al volop in bloei te staan, maar hier in de Noordoost polder lijkt de bloei iets later te zijn. Volgens de website van het Tulpenfestival zou er op dat moment ongeveer 35% van de velden in bloei staan.

Mijn oud fotomaatje had eerder deze week echter al een tulpenveld gespot  nabij Dronten in de Flevopolder. Hij had daar ook al van foto’s gemaakt en volgens hem was dat betreffende veld zeker de moeite van een bezoek waard. We zijn dan ook aan het begin van de avond die kant op gereden en het bleek inderdaad een heel mooi tulpenveld te zijn, met ook een diversiteit aan kleuren. Ook werd een groot deel van de rijen tulpen op dat moment bewaterd wat natuurlijk ook een mooie toevoeging aan de foto’s gaf. Nadeel was dan wel eer dat we op de terugweg door een flinke poel met water heen moesten baggeren om weer bij de auto te komen. Gelukkig was het niet zo erg als een paar jaar geleden op een tulpenveld in de buurt van Urk.

We zijn die avond getrakteerd op hele mooie omstandigheden met als kers op de taart een mooie lucht toen de zon bijna onder ging. Het was een hele leuke ervaring om er na lange tijd weer eens op uit te zijn geweest. Landschapsfotografie werkt daarbij ook nog eens heel rustgevend. Ik merkte echter wel dat ik behoorlijk roestig was geworden wat de bediening van de camera betrof. Ging het aanpassen van een instelling eerder op de automatische piloot,  nu moest ik toch even diep nadenken als ik een instelling aan wilde passen. Niet alleen het bedienen van de camera was wat roestig geworden, ook merkte ik dat de knieën met het ouder worden ook wel wat roestig zijn geworden. Gelukkig kon ik de tripod ook gebruiken als steun om weer overeind te komen als ik enige tijd op de knieën voor een rij met tulpen had gezeten.

In het weekend van 8 en 9 mei 2021 zou het grootste deel van de tulpenvelden in de Noordoostpolder in bloei staan. Op de website van het Tulpenfestival, waarop ook de Tulpenroute is te vinden, zou het bloeipercentage na het weekend af gaan nemen. Er werd dan wel veel regen verwacht voor dit weekend, de vooruitzichten voor de Zaterdagochtend zagen er gunstig uit. Het zou in de nacht van Vrijdag op Zaterdag helder zijn met kans op nachtvorst, en in de loop van de ochtend zoude regen ons land binnentrekken.

Zo gebeurde het dus dat de wekker die Zaterdagmorgen erg vroeg af ging. Om kwart voor vijf zat ik, samen met J.C., in de auto op weg naar de Noordoostpolder, om nog wat foto’s van tulpenvelden bij zonsopkomst te kunnen maken. We hadden het idee opgevat om maar op goed geluk de polder in te rijden. We gingen er van uit dat, als we de tulpenroute zouden nemen, we wel de nodige tulpenvelden tegen zouden komen. Wel, niets bleek minder waar.

Hoewel het al enige tijd voor zonsopkomst begint te schemeren, is er zeker niet voldoende licht om vanuit de auto te kunnen zien wat er op het land staat. Tulpenvelden zijn dan ook moeilijk te spotten als het land er nog grijs en donker uit ziet. Tegen de tijd dat het al wat lichter was geworden waren we echter nog steeds geen geschikt tulpenveld tegen gekomen. In tegenstelling tot wat we hadden verwacht waren het geen zeeën met tulpenvelden langs de route. We waren wel enkele velden tegengekomen, maar die waren of niet toegankelijk, of lagen verkeerd ten opzichte van de opkomende zon. Op zeker moment waren we ook nog eens verkeerd gereden en reden we de polder uit richting Friesland. Met behulp van de navigatie op de telefoon waren we gelukkig weer snel terug op de goede route. Het begon nu echter steeds lichter te worden en de zon stond op het punt om op te gaan komen.

We hadden allebei eigenlijk al de moed opgegeven toen J.C. een tulpenveld zag waar we makkelijk bij konden komen. Het veld bevatte rijen met verschillende kleuren tulpen, en door de ligging hadden we de zonsopkomst als achtergrond. Misschien was de achtergrond niet superfotogeniek, maar we waren beiden al lang blij dat we zo ‘last minute’ toch nog een veld hadden kunnen vinden om foto’s van tulpen bij zonsopkomst te maken.

Na het opzetten van onze statieven werden we niet teleurgesteld. Er kwam al een flink wolkendek aandrijven wat voor de nodige kleur in de lucht zorgde op het moment dat de zon op kwam. Uiteraard was de zonsopkomst niet het onderwerp voor de foto’s maar wel een mooie bijkomstigheid. We waren dus niet voor niet zo vroeg de deur uit gegaan. Om mooie foto’s van de tulpenvelden te maken moeten deze eigenlijk al geraakt worden door de eerste zonnestralen. Nadat de zon boven de horizon was verschenen werd het dan ook nog even heel mooi. Het warme zonlicht zorgde voor mooie contrasten in de tulpen op het veld.

Foto’s van de tulpenvelden maken bij zonsopkomst brengt wel enige uitdagingen met zich mee. Zo is de lucht al vrij licht terwijl de velden zelf nog donker zijn. Om die reden maak ik dan ook HDR foto’s. Bij deze techniek maak je meerdere foto’s met verschillende belichtingen die naderhand in de nabewerking worden samengevoegd tot één geheel goed belichte foto. Nadat de zon boven de horizon is verschenen en de tulpenvelden baden in het eerste zonlicht krijg je te maken met tegenlicht. Dat kan hele mooie foto’s van de tulpenvelden opleveren, maar de kans op lensflare is heel groot. Lensflare kan best mooi zijn, en hoeft niet altijd een probleem te zijn. Dit is zeker ook afhankelijk van de lens waarbij de ene lens er meer last van heeft dan de andere.

Lensflare kan tot op zeker hoogte in de nabewerking worden verminderd, maar dit is een tijdrovende klus die niet altijd het gewenste resultaat oplevert. Ik heb het probleem met de lensflare opgelost door, na het maken van de foto, nog een zelfde foto te maken waarbij ik, tijdens het maken van de foto, twee vingers voor de zon heb gehouden. Hierdoor heb ik ook een zelfde foto waar geen lensflare op te zien is. Zo kan ik in de nabewerking de gedeeltes van een foto waar lensflare op te zien is, vervangen door hetzelfde deel uit de foto waarop ik de zon heb afgeschermd.

Al met al heeft deze ochtend toch nog een aantal leuke foto’s opgeleverd. Het is wel duidelijk geworden dat, als je foto’s van de tulpenvelden wilt maken bij zonopkomst of ondergang, je eigenlijk al van te voren een geschikte locatie moet zoeken. Dit geldt eigenlijk voor alle vormen van landschapsfotografie. Als je van te voren de omgeving en de geplande locatie gaat verkennen, kun je goed voorbereid op pad gaan en kun je je in alle rust klaar maken om die foto’s te maken die je in gedachten had.